Enkele gelukkige momenten

Soms plaats ik hier een column die ook in Vruchtbare Aarde is verschenen. Deze keer verschijnt de column hier eerder dan in het voorjaarsnummer, dat eind maart verschijnt. Omdat vandaag mijn vader me 47 jaar geleden verliet, maar toch nog altijd bij me is. Hieronder een ode!

Mijn vader

Na een weekje in Nederland getoefd te hebben, mag ik weer naar huis. Het is half januari en de amandelbomen bloeien nog volop. De geur van amaretto kriebelt in je neus als je aan de bloesem snuift, nu ja met een beetje fantasie. Altijd weer is dat contrast van die ruige donkere stam met zijn hoekige takken waaraan de teerste bloesem ontluikt, wit of licht roze, een wonder der natuur. Dichtbij zijn het zachte wolken. Zet je je blik op ver weg in de heuvels dan zijn die bloeiende boompjes net dotten schimmel.

IMG_4247

Ik verliet Nederland met sneeuw, maar in mijn Spaanse tuin bloeien de bosviooltjes en de paperwhite narcissen, die hier gewoon in de volle grond staan. De goudsbloemen zijn oranje en de vaste planten barsten de grond uit. In Andalusië noemen we een tuin in de winter niet ‘winterklaar’ maar ‘voorjaarsrijp’.

Weer thuis! Het eerste wat ik dan doe, is een rondje door de tuin wandelen. Ik spied naar mijn planten en zie verheugd dat de tuinbonen en de knoflook uit de zwarte aarden spietsen. Het klinkt vast gek als ik zeg dat ik met mijn planten een persoonlijke band heb. Ik heb ze zelf geplant, gezaaid, verplant, uit de natuur gehaald en opgekweekt of ze als een vogelpoepzaadje laten staan op een plek waar dat kon. Ik bewater en bemest de zieltogers en pluk wat salviablaadjes voor de thee. Dat planten een ziel zouden hebben geloof ik stellig. Ik heb er dagelijks mee te maken.

Voorouders

Het laatste boek van Tommy Wieringa Dit is mijn moeder ligt thuis op me te wachten. Ik mag het recenseren voor de recensiesite https://kortverhaal.info en lees alvast de eerste zinnen, die me raken. Wieringa begint als volgt: ‘In de zomer van 2008 wordt in Trouw Louis Tas geïnterviewd. Over zijn overleden ouders, die meer dan twintig jaar dood zijn, zegt de dan achtentachtig jarige psychiater: Weet je wat het is? Ik weet dat het onredelijk is, maar ik betrap mezelf op de gedachte dat het zo langzamerhand te lang begint te duren: ze mogen nu eindelijk wel weer eens terugkomen.’

Woorden, die ik na bijna vijftig jaar zonder vader maar al te goed herken.

Iets verder citeert hij Neeltje Maria Min die een condoleancebrief aan Menno Wigman schrijft na de dood van diens moeder: ‘Vergeet niet te treuren. Als je dat overslaat blijft ze altijd overal met je mee naar toe willen, verschanst ze zich in je kraag, in je jaszak, in je zakdoek, in je leesboek. Komt ze tevoorschijn als je het deksel van de pan tilt of een greep in de bestekla doet.’

Hierna lees ik het interview met Maarten Oversier in VA 3 2018, De tranen van onze voorouders, nog eens terug en denk aan mijn vader die soms op mijn schouder zit en iets in mijn oor fluistert. Energie! Het is de energie die planten uitstralen, en het is de wonderlijke energie die ook in ons 350 jaar oude huis hangt.

Paco, de molenaar van wie wij dit huis kochten, installeerde in 1963 eigenhandig twee maal twee molenstenen, die op elkaar liggend het graan vermaalden. Twee sets stenen dus, een voor de grove maling en een voor het fijne meel. De molen was een ingenieus geoliede machine van houten wielen en canvas banden – alles greep in elkaar – die we helaas nooit hebben zien werken. Eén set molenstenen hebben we behouden in de ruimte die we nog steeds de molino noemen.

molino1

Gracia, de vrouw van Paco, is begin jaren negentig in een van onze gastenkamers overleden. Haar bed hebben we laten staan, we hebben er een nieuwe matras opgelegd, maar haar geest zweeft soms langs mijn hoofd en raakt me aan als de vleugel van een ontsnapte vogel.

Authenticiteit

Wij hebben verbouwd – twee jaar lang iedere centimeter onder handen genomen. Water en elektriciteit waren er wel, maar zo basaal dat we niet begrepen hoe een heel gezin hier in de vorige eeuw leefde. We boorden sleuven in de natuurstenen muren voor de elektrische bedrading. Vloeren werden gelegd, muren gestuukt.

We verbouwden met oog voor authenticiteit. Een oud luik, wat niet meer voldeed, kreeg elders een nieuwe plek. Antieke tegels die niet tot hun recht kwamen op de plek waar ze lagen, werden afgebikt en opnieuw gebruikt. Mijn moeder heeft uren zitten bikken. Niets werd weggegooid, alles werd hergebruikt. Een uitermate creatief proces, waar Raúl en ik samen van genoten.

Mijn vader en moeder waren dol op oude huizen verbouwen en het creatief naar oplossingen zoeken en ik heb die scheppende kracht van mijn vader geërfd. Evenals zijn liefde voor oud, scheef en gek, om nog maar te zwijgen van zijn liefde voor natuur en tuinen. Hoewel ik hem natuurlijk veel te kort heb gekend, was hij vaak bij me tijdens de verbouwing van ons Spaanse huis. Ik herinner me een paar momenten heel letterlijk. Zo wandelde hij met me mee en zei tegen me dat die oude Arabische plavuisjes een prominentere plek moesten krijgen, om hun dans uit te voeren. En hij reikte me het idee aan om een oud luik van zolder in een badkamer te plaatsen. Onze gasten kunnen nu douchen met uitzicht over de vallei.

IMG_4315Het zijn momenten die je bij blijven – dat even in contact zijn met een voorvader. Om met Louis Tas te spreken: ik zou ook wel willen dat mijn vader weer eens terugkomt. Maar de herinnering is al sterk. En volgens de filosofie van Maarten Oversier kan je bij leven toch in contact zijn met dierbare overledenen. In mijn geval heeft dat al enkele gelukkige momenten opgeleverd.

 

Advertenties

Over Marjet

Author of fiction, cook, warden of B&B in Andalusia, mother of dogs,
Dit bericht werd geplaatst in columns. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s